سنجش میزان احساس تنهایی

احساس تنهایی می‌تواند یک عامل مهم برای کاهش سلامتی، لذت‌جویی و خوشحالی باشد، به این معنی که هرچه بیشتر احساس تنهایی کنید، ممکن است به همان مقدار هم احساس افسردگی را تجربه کنید و بالعکس.

احساس تنهایی برداشت ذهنی فرد از کمبود یا فقدان روابط رضایت‌بخش اجتماعی است. این احساس حاصل محروم ماندن از نیاز اساسی بشر به صمیمیت است. فرد با این احساس از نبود صمیمیت بین‌فردی رنج می‌برد. اغلب مبنای احساس تنهایی فاصله و شکاف بین آرمان‌های فرد (آنچه می‌خواهد) و دستاوردهای او (آنچه به دست آورده است) در روابط و صمیمیت‌های بین‌فردی است. هرچه این فاصله بیشتر باشد احساس تنهایی او بیشتر است.

برای افرادی که این احساس را تجربه می‌کنند چند مؤلفه اصلی قابل بازشناسی هستند. نخست مؤلفه اجتماعی احساس تنهایی که احتمالاً بارزترین و مهم‌ترین بعد احساس تنهایی است، چراکه این احساس به روشنی منعکس‌کننده‌‌ی نارسایی روابط اجتماعی ارضاکننده است. تلاش برای تفکیک احساس تنهایی و انزواطلبی به دومین مؤلفه احساس تنهایی منتهی می‌شود. احساس تنهایی، احساسی فاعلی است که لزوماً با واقعیت بیرونی همسان نیست. به بیان دیگر درحالی‌که برخی افراد روابط اجتماعی محدودی دارند، احساس تنهایی را تجربه نمی‌کنند. بنابراین احساس تنهایی مستلزم ادراک یا ارزیابی فرد از روابط اجتماعی خویش و مقایسه‌ی وضعیت کنونی با وضعیت مطلوب و آرمانی مورد نظر اوست. با این حال برخی از پژوهشگران به جای آنکه احساس تنهایی را صرفاً یک هیجان منفی تلقی کنند، آن را تداعی‌کننده پاره‌ای از هیجان‌های منفی مانند اضطراب، افسردگی، دوست‌داشتنی نبودن و... می‌دانند. احساس تنهایی با بسیاری از متغیرهای شناختی، عاطفی، هیجانی و اجتماعی در ارتباط قرار می‌گیرد و این احساس به معنای انزوای فیزیکی نیست، به طور مثال یک شخص کم‌حرف ممکن است در محلی دورافتاده زندگی کند و کاملاً احساس خوبی داشته باشد. درواقع احساس تنهایی، پاسخی به فقدان یک رابطه‌ی مثبت رضایت‌بخش با سایرین است.

احساس تنهایی ممکن است به بیماری و بیماری می‌تواند به احساس تنهایی منجر شود.

برخی پژوهشگران بر لزوم برقراری رابطه با دیگران، به دلیل ریشه داشتن آن در نیازهای اساسی انسانی تاکید می‌کنند و بی‌کفایتی در ارضای نیاز به صمیمیت با دیگران یا صمیمیت بین‌فردی را تحت عنوان تنهایی مطرح می‌کنند. این احساس بی‌کفایتی تجربه‌ای ناخوشایند و عمیق است و می‌تواند ناشی از عدم ارضای نیاز ذاتی به تماس فیزیکی باشد. نیازبه تماس فیزیکی برخی احتیاجات کودک را برآورده می‌کند. این نیاز معمولاً در بزرگسالی به شکل نیاز به مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی بروز می‌کند و عدم ارضای آن منجر به احساس تنهایی می‌شود.

۲۰۰,۰۰۰﷼شروع سنجش

در مواجهه با هر کدام از سوالات گزینه‌ای که به نظرت درست‌تر است را انتخاب کنید.

۲۰۰,۰۰۰﷼شروع سنجش